توقفش در محدوده يكصد و بيست سال عمر امت اسلامى ، در حديثى كه از كميسيون سه جانبهء خدا و محمد و كسرى مىسازد اين مطلب را مىرساند ، كه در زمان وضع و جعل آن حديث هنوز از عمر دولت اسلام يكصد و بيست سال نگذشته بوده است و الا سيف در آن حد توقف نمىكرد . نتيجه : روى هم رفته از آن چه گذشت مىتوان نتيجه گرفت كه زمان نشاط و فعاليت سيف در افسانه پردازى و دروغ سازى هايش اوايل قرن دوم هجرى بوده است ، و اين حقيقت را گفتهء مزى كه مدعى منحصر به فردى است كه تاريخ وفات سيف را بعد از سال 170 ه - . ذكر كرده ، و ذهبى كه تاريخ وفاتش را در عهد هارون الرشيد معين كرده است در نمىكند . چه اگر گفتهء مزى و ذهبى درست باشد ، بايد سيف پس از تأليف كتاب هايش مدت چهل تا پنجاه سال زيسته باشد . با در نظر گرفتن اين كه زمان فعاليت سيف در امر نويسندگى ربع اول قرن دوم هجرى بوده ، و اين كه او از تميم ، يكى از قبايل مضر و ساكن كوفه ، و ميهن اصلى اش عراق مىباشد ، مطالعه و بررسى بنيان هاى شخصيت ، و آرمان ها و آرزوهاى او ، و عواملى كه وى را بر انگيخته تا چنان افسانه هاى شگفت انگيزى را خلق و ابداع كند آسان مىسازد . ويژگى هاى عصر سيف دوران سيف زمانى بود كه در آن تعلق خاطر به قبيله ، و تعصبات قبيله اى و